Gdy zamknę oczy to film, który wnika głęboko w ludzką psychikę, badając złożoność wspomnień i tożsamości. Reżyseria tego słoweńskiego dzieła jest subtelna, a zarazem niezwykle sugestywna. Film prowadzi nas przez życie Any - postaci odgrywanej zarówno przez młodą Petrę Rehar, jak i dorosłą Petrę Govc - której historia przeplata się z osobistymi dramatami i refleksjami na temat przeszłości.
Narracja filmu jest nielinearalna, co dodaje mu tajemniczości i skłania widza do zastanowienia się nad znaczeniem każdego obrazu. Wspomnienia Any są jak puzzle, które musimy ułożyć sami. Jest to poruszająca opowieść o tym, jak doświadczenia z dzieciństwa kształtują nasze dorosłe życie.
Dusan Sandak w roli ojca Any wnosi do filmu autentyczność i głębię emocjonalną. Jego relacja z córką jest zarówno pełna czułości, jak i napięcia, co dodaje fabule dodatkowego wymiaru. Ludvik Bagari jako Moz iz govorilnice oraz Mario Selih jako Robber dostarczają silnych występów drugoplanowych, które wzbogacają tło fabularne.
Berta Bojetu jako niewidoma kobieta symbolizuje pewien rodzaj mądrości i intuicji, które przenikają przez całą narrację. Jej postać jest niczym przewodnik duchowy dla Any, ukazując jej drogę do samoświadomości.
Gdy zamknę oczy to nie tylko analiza jednostkowej traumy, ale także uniwersalne spojrzenie na proces poszukiwania siebie poprzez mgłę wspomnień. To film dla widzów ceniących sobie kino ambitne i refleksyjne.