Wujek z Brooklynu, znany oryginalnie jako Lo zio di Brooklyn, to film z 1995 roku, który stanowi interesującą propozycję dla miłośników włoskiego kina niezależnego. Produkcja ta, osadzona w nieco surrealistycznym świecie, przedstawia historię tajemniczego mężczyzny – Zio di Brooklyn, granego przez Salvatore Gattuso.
Reżyser filmu postawił na nietypową narrację i atmosferę pełną absurdu, co może przypominać dzieła Federico Felliniego czy Luisa Buñuela. W centrum fabuły znajdują się losy rodziny Gemelli, których codzienność zostaje zakłócona przez pojawienie się tytułowego wujka. Każda z postaci wnosi coś unikalnego do tej osobliwej opowieści – od Don Masino (Pippo Agusta) po braci Gemelli: Gaetano (Salvatore Schiera), Toto (Gaspare Marchione), Iachino (Natale Lauria) i Ciccio (Rosario Carollo).
Narracja filmu jest pełna groteskowych sytuacji i ekscentrycznych dialogów, które mogą być trudne do przyswojenia dla widza przyzwyczajonego do bardziej konwencjonalnych form opowiadania historii. Niezaprzeczalnym atutem Wujka z Brooklynu jest jego unikalna estetyka wizualna oraz ścieżka dźwiękowa idealnie komponująca się z klimatem filmu.
Mimo że film ten może nie trafić w gusta szerokiej publiczności ze względu na swoją awangardową formę, to jednak zasługuje na uwagę jako ciekawy przykład włoskiego kina eksperymentalnego lat 90. Dla tych, którzy cenią sobie oryginalność i są otwarci na nowe doświadczenia filmowe, Wujek z Brooklynu może okazać się prawdziwym odkryciem.