"Dyktator" Charliego Chaplina to film, który mimo upływu lat nie traci na aktualności i sile przekazu. Chaplin, występujący w podwójnej roli Hynkela, dyktatora Tomanii oraz biednego żydowskiego fryzjera, wyśmiewa totalitaryzm z niespotykaną dotąd zuchwałością i dowcipem.
Chaplina wspierają znakomite kreacje aktorskie Paulette Goddard jako Hannah oraz Jacka Oakie jako Napaloni, dyktatora Bacterii. Ich interakcje z Chaplinem są zarówno komediowe, jak i pełne głębszego znaczenia, ukazujące absurd i grozę wzrastającej w Europie fali faszyzmu.
Film wyróżnia się nie tylko przez swoje polityczne przesłanie. "Dyktator" to także mistrzostwo techniczne - od scenografii po muzykę, które harmonijnie współgrają, tworząc satyryczny obraz rzeczywistości lat 40. XX wieku.
Szczególnie pamiętna pozostaje scena z globusem - Hynkel tańczący ze światem jak z balonem jest zarówno zabawna, jak i przerażająca w swojej symbolicznej wymowie o megalomanii prowadzącej do zagłady.
"Dyktator" jest dziś klasykiem nie tylko ze względu na śmiałe podejście do tematu dyktatury i antysemityzmu, ale także jako film o nadziei i ludzkiej odwadze. Przemówienie końcowe Chaplina przekracza granice kinematografii, stając się uniwersalnym apelem o pokój i braterstwo między ludźmi.