Biała gołąbka to film, który przenosi widza w czasy pełne emocji i młodzieńczego buntu. Wyreżyserowany przez Raúla Ruiza, oparty na powieści Enrique Lafourcade, jest swoistym portretem młodzieży w Chile lat 70. XX wieku. Film skupia się na postaciach Maríi i Juana Carlosa, granych przez Beatriz Lapido i Rodrigo Uretę, których przygody i relacje stanowią sedno tej opowieści.
Beatriz Lapido jako María wciela się w rolę z niezwykłą naturalnością, oddając skomplikowane emocje swojej bohaterki. Jej chemia z Rodrigo Uretą, który gra Juana Carlosa, jest jednym z mocniejszych punktów filmu. Juan Carlos to postać niejednoznaczna – zbuntowany młodzieniec poszukujący sensu życia w świecie pełnym sprzeczności. Relacja tej pary to metafora młodzieńczego buntu oraz potrzeby wolności.
Warto również zwrócić uwagę na drugoplanowe kreacje aktorskie. Mónica Díaz jako Mirta oraz Manuel Aranguiz jako Lodger dodają głębi fabule, wzbogacając ją o dodatkowe wątki poboczne i emocjonalne tło. Felisa González jako Telma oraz Miriam Morales jako przyjaciółka Maríi dopełniają obrazu życia chilijskiej młodzieży tamtych lat.
Film Biała gołąbka wyróżnia się także pod względem wizualnym – zdjęcia doskonale oddają atmosferę epoki, a reżyser umiejętnie wykorzystuje różnorodne środki wyrazu artystycznego do ukazania wewnętrznych przeżyć bohaterów.
Mimo że Biała gołąbka nie zdobyła międzynarodowego rozgłosu ani nagród takich jak Oscary, pozostaje ważnym dziełem dla kinematografii chilijskiej. Jest to film, który z pewnością zasługuje na uwagę za swoją autentyczność i głębokość przekazu.